W życiu szukamy równowagi, szukamy złotego środka. Nie bez przyczyny Budda swoją ścieżkę określił jako drogę środka, która biegnie z dala od ekstremów (majjhimāpaṭipadā). W podobnym tonie o jodze mówi Bhagawadgita, najpopularniejszy tekst jogi. Joga to sztuka równowagi (samatva).
Dla tego, kto w miarę jada i chodzi, w miarę się trudzi,
Kto w miarę śpi, w miarę czuwa, jest joga ból niwecząca. Bg. 6.16
Zapraszam was w środy na spotkania, kiedy to w środku tygodnia, będziemy poszukiwać środkowej drogi, prowadzącej do uważności (sati), wyciszenia (samatha) i wglądu (vipassanā). Choć motywem przewodnim tej grupy jest medytacja, to interesuje nas cała ekologia praktyk.
Moi mili, za namową mojego przyjaciela Piotra Jagodzińskiego postanowiłem Wam przedstawić opowieści bardzo popularne w świecie buddyjskim. Nazywa się je dżatakami. Są to przypowieści buddyjskie bazujące na indyjskim folklorze. Mają one opisywać wcześniejsze wcielenia Buddy, kiedy był jeszcze Bodhisattwą, czyli zanim osiągnął oświecenie. Te opowieści mają przedstawiać drogę, jaką Budda przeszedł, rozwijając swoje dobre cechy, siłę charakteru i dobre zachowanie. Dżataki [PDF] Rozdziały:
